Search Button
ΚΑΛΛΙΕΡΓΙΕΣ

Στη Λάπηθο, με το έφορο χώμα και το πλούσιο νερό του κεφαλόβρυσου, φυτεύονταν  πολλών ειδών δέντρα.

Ευδοκιμούσαν πολύ τα εσπεριδοειδή – κυρίως τα λεμόνια – με ετήσια παραγωγή 11 – 12 εκατομμύρια, τη μεγαλύτερη παραγωγή, σε όλη την Κύπρο.  Είναι γνωστή παντού η ποικιλία λεμονιάς της λεγόμενης «λαπηθιώτικης».

Τα περιβόλια της Λαπήθου γέμιζαν το χώρο με το πράσινό τους χρώμα και την άνοιξη μοσχοβολούσε κάθε σπιθαμή της Λαπηθιώτικης γης από τους λεμονανθούς.

Ευδοκιμούσαν πολύ και τα ελαιόδεντρα που γέμιζαν τις ορεινότερες περιοχές, αλλά κα οι χαρουπιές που έδιναν  το μαύρο χρυσό στα δύσκολα χρόνια του εμπορίου.

Τα φιστίκια, το κονάρι, το κολοκάσι που χρειάζονταν πολύ νερό, καλλιεργούνταν στον κάμπο της Λαπήθου και οι μουριές φυτεύονταν στις άκριες των περιβολιών για προστασία των λεμονιών από τους ανέμους και την αρμύρα της θάλασσας αλλά και για τροφή του μεταξοσκώληκα,  από τον οποίο θα γίνονταν τα κουκούλια για να βγει με την κατάλληλη επεξεργασία, το μετάξι.

Τα καταπράσινα περιβόλια με τα αειθαλή δέντρα της λεμονιάς, της κιτριάς, της κιτρομηλιάς (νεραντζιάς), της μανταρινιάς, της θράπας, του κρεϋπ-φρουτ, των γλυκολέμονων (φρούτο σαν λεμόνι) και του περγαμόντ, αλλά και πολλών ποικιλιών πορτοκαλιάς, - κυρίως σιεκέρικα (πολύ γλυκά από πράσινα – άωρα ακόμη)- γίνονταν πράσινο φόντο πίνακα ζωγραφικής, κυρίως την άνοιξη που άνθιζαν οι πουρνελιές και οι χρυσομηλιές και στόλιζαν τον τόπο με το κάτασπρό τους χρώμα.

Η μεγάλη ποικιλία μαραπελιών (κορόμηλα) που υπήρχε στη Λάπηθο, είναι ίσως μοναδική.  Κόκκινες, κιτρινωπές τζιάνερες (πολύ γλυκές, στρογγυλές που τρώγονται άγουρες ακόμη γιατί δεν είναι καθόλου ξινές), αλλά και οι λεγόμενες φλοκκαρούες (πρασινοκίτρινες μακρουλές), ήταν ποικιλίες που μόνο στη Λάπηθο υπήρχαν.

Δαμασκηνιές, ρεκλότ, φορμόζες, πουρνελιές με κόκκινα φύλλα, μαυροπουρνελούες (μικρές στρογγυλές μαυριδερές πουρνέλες), γέμιζαν το τόπο και χάριζαν στους κατοίκους επιπρόσθετο εισόδημα.

Σπίτι χωρίς συκιά ήταν αδιανόητο.  Υπήρχαν συκιές διαφόρων ποικιλιών:  βάρτικα, βαζανάτα και κυρίως αντελούνικα (μικρά σύκα πράσινα με μέλι στη μύτη).  Τα αντελούνικα ήταν ποικιλία σύκων που δεν υπήρχε σε άλλο μέρος της Κύπρου εκτός της Λαπήθου.

Μεσπιλιές (μουσμουλιές), αμυγδαλιές, καρυδιές, αχλαδιές, κυδωνιές, ροδιές, φυτεμένες παντού:  στις πλαγιές, στις ποταμιές, στις άκριες των περιβολιών.  Ο παράδεισος βρισκόταν στη Λάπηθο, μάλλον η Λάπηθος ήταν ο παράδεισος με την τόση ομορφιά, την πρασινάδα, τα νερά, το μοσχοβόλημα.

Κάθε σπίτι ήταν ένας κήπος.  Κήπος με τόσα πολλά λουλούδια στις γλάστρες, στα παρτέρια, στις άκριες της αυλής, παντού.  Γαριφαλιές, ορτάνσιες, βασίλισσες, πριγκίπισσες, φούλι, κιούλι, κοράλι, οκτωβρούδες, ντάλιες, ζίνιες, γιασεμιά, ρόδα (για ροδόσταγμα), κυκλάμινα.  Πολλά κυκλάμινα στις όχθες των περιβολιών,  στις παραλίες αλλά και στον Αη-Γιώργη το Σπηλιώτη.

Η Λάπηθος φημιζόταν για τα λουλούδια της τόσον τα ήμερα όσον και τα άγρια.  Είναι γνωστή η ορχιδέα της Λαπήθου μοναδικό αγριολούλουδο που φύτρωνε στις πλαγιές γύρω από τη Λάπηθο που όλοι τη γνώριζαν σαν μελισσούλα για τι μοιάζει πολύ με μέλισσα. 

Η Ορχειδέα της Λαπήθου
(μελισσάκι)

Η μουριά (συκαμινιά) ήταν δέντρο που ευδοκιμούσε πολύ στη Λάπηθο και το φύτευαν γύρω από τα περιβόλια για προστασία των λεμονόδεντρων από  τους ανέμους),  αλλά και για εκτροφή του μεταξοσκώληκα που στη Λάπηθο ήταν πολύ γνωστή η εκτροφή του από τα βυζαντινά χρόνια.

Όλες αυτές οι φυτείες, όλη αυτή η ποικιλία των δέντρων, όλο αυτό το πράσινο τοπίο, το χρωστούσε η Λάπηθος στη μεγάλη πηγή που είχε το Κεφαλόβρυσό της.

    
    
  • «Ελληνικόν Γυμνάσιον Λαπήθου – 100 χρόνια από την ίδρυσή του»
    11 Δεκεμβρίου 2017
  • H Εφυαλωμένη Κεραμική της Λαπήθου Στοιχείο της ΄Αυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Κύπρου
    5 Δεκεμβρίου 2016
    
(c) Copyright 2013, Δήμος Λαπήθου Designed and Developed by eBOS Technologies powered by WiseBOS CMS