Search Button
ΛΑΠΗΘΙΩΤΕΣ

΄Ανθρωποι των Γραμμάτων, των Τεχνών και ξεχωριστής προσφοράς.

Γεώργιος ο Κύπριος:  (1241 – 1289) ο Γρηγόριος ο Β΄ Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως.
Γεννήθηκε στη Λάπηθο, έμαθε τα πρώτα γράμματα και πήγε στην Κωνσταντινούπολη.  Το 1283 χειροτονήθηκε Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως επί αυτοκράτορα Ανδρονίκου Β΄ Παλαιολόγου.
΄Αριστος μελετητής των Αγίων Γραφών και συγγραφέας αξιόλογος κυρίως θρησκευτικών συγγραμμάτων.


Γεώργιος Λαπίθης:  ( ; - 1359)
Γεννήθηκε και έζησε στη Λάπηθο την εποχή της Φραγκοκρατίας. Ήταν γνώστης της ελληνικής και λατινικής φιλοσοφίας ποιητής και φιλόσοφος.  Σπούδασε στη Ρώμη και Πάδουα και υπήρξε σύμβουλος του βασιλιά Ούγου Δ΄ τον οποίο φιλοξενούσε στην εξοχική κατοικία του στη Λάπηθο.  ΄Εγραψε θεολογικά και φιλοσοφικά έργα.


Θεοχάρης Λαπαθιώτης:  ( ; - ;  )
Γιος του προύχοντα Χατζηλία που σφαγιάσθηκε τον Ιούλιο του 1821 με τους άλλους 16 προύχοντες της Λαπήθου.  Ο Θεοχάρης διέφυγε στην Ελλάδα και μετά την επανάσταση έγινε υπασπιστής του βασιλιά Όθωνα.  Έλαβε μέρος σε πολλές μάχες κατά τη διάρκεια του αγώνα και διακρίθηκε  στη μάχη της Ακρόπολης.  Παντρεύτηκε με κόρη από την οικογένεια Τρικούπη.  Ήταν παππούς του ποιητή Ναπολέοντα Λαπαθιώτη που ένεκα της καταγωγής του παππού του από τη Λάπηθο, είχε αυτό το όνομα.


Κωνσταντίνος Λοϊζίδης:  (1826 – 1937)
Γεννήθηκε στη Λάπηθο και έμαθε τα πρώτα του γράμματα από τον ιερέα της Αγίας Παρασκευής Παπακυριάκο Παπασάββα.  Το 1878 μετακόμισε στη Λευκωσία και παντρεύτηκε τη Λευκωσιάτισσα ΄Αννα Λουκαϊδη.  Έκτισε το Δημοτικό Σχολείο «Ελένειο» στη μνήμη της κόρης του Ελένης που πέθανε πολύ νέα (1923) ενώ σπούδαζε στην Ελβετία.


Ιωάννης Τσαγγαρίδης: (1887 – 1939)
Γιος του Χριστοφή Τσαγγαρίδη από την ενορία του Αγίου Θεοδώρου Λαπήθου.  Το 1904 πηγαίνει στην Αθήνα και αρχίζει σπουδές χημείας τις οποίες εγκαταλείπει και κατατάσσεται εθελοντής στο Μακεδονικό αγώνα.  Λαμβάνει μέρος στον Α΄ Βαλκανικό πόλεμο σαν αρχηγός της συνοδείας του διαδόχου Κωνσταντίνου.  Πολεμά για την απελευθέρωση του Σαρανταπόρου, της Κοζάνης, της Κορυτσάς και της Θεσσαλονίκης.  Στο Β΄  Βαλκανικό πόλεμο πάλι ανδραγαθεί εναντίον των Βουλγάρων.  Το 1919 αποστέλλεται στη Μ. Ασία και ελευθερώνει τη Φιλαδέλφεια και την Προύσα και προχωρεί προς το Εσκή – Σεχίρ.  Στο Καλέ Κρότο τραυματίζεται και αποχωρεί από το μέτωπο τον Αύγουστο του 1921.  Το 1935 προάγεται σε υποστράτηγο αλλά ένεκα της διαφωνίας του με το δικτάτορα Μεταξά, εκτοπίζεται στη Σίφνο πρώτα και ύστερα στην Ικαρία.  Η αντιμετώπιση αυτή, του πολεμιστή και αγωνιστή σε τόσες μάχες, τον τραυμάτισε φοβερά στην ψυχή και στις 31 Μαρτίου 1939 άφησε την τελευταία του πνοή σε ηλικία 58 χρονών.


Θεοφάνης Τσαγγαρίδης:  (1895 – 1962)
Αδελφός του στρατηγού Ιωάννη Τσαγγαρίδη.  ΄Ελαβε μέρος στην εξέγερση των Οκτωβριανών το 1931 και γι΄ αυτό οδηγήθηκε από τους ΄Αγγλους σε ισόβια εξορία.  Διετέλεσε μέλος του κλιμακίου του Εθναρχικού Συμβουλίου της Κύπρου στην Αθήνα και Πρόεδρος της Κυπριακής Αδελφότητας Αθηνών.


Οδυσσέας Τσαγγαρίδης:  (1904 – 1974)
Γέννημα της οικογένειας Τσαγγαρίδη αδελφός του στρατηγού Ιωάννη Τσαγγαρίδη, σπούδασε αρχιτεκτονική στο Βέλγιο.  ΄Ηταν μέλος του Δημοτικού Συμβουλίου του Θεμιστοκλή Δέρβη και κατά τον απελευθερωτικό αγώνα 1955 – 59 εξέδιδε την εφημερίδα ΚΥΠΡΙΑΚΗ που ήταν αγωνιστική έπαλξη κατά των ΄Αγγλων κατακτητών.
Τα σχέδια του νέου επιβλητικού κτιρίου του Γυμνασίου της Λαπήθου, όπως και η επίβλεψη του κτισίματος, ήταν δικά του.  Στη διαθήκη του, μεγάλο μέρος της ακίνητης περιουσίας του, το άφησε στο Γυμνάσιο Λαπήθου και στο Παγκύπριο Γυμνάσιο.
Ένα σημαντικό ποσό το άφησε για την ανέγερση μεγαλοπρεπούς μνημείου στην Ασπρόβρυση για τον ήρωα Κωνσταντίνο Κανάρη, γιατί εκεί ο ήρωας άραξε με τα καράβια του όταν ήρθε στη Λάπηθο το 1821.  Το Μνημείο το σχεδίασε ο ίδιος, το έργο όμως δεν υλοποιήθηκε γιατί το 1974 πέθανε δύο μήνες πριν από την Τουρκική εισβολή, σε ηλικία 68 χρόνων.  Δεν πρόλαβε να δει το τουρκοπάτημα της αγαπημένης του Λαπήθου και έτσι πέθανε χωρίς να πιει το πικρό ποτήρι της προσφυγιάς.


Χριστόφορος Ταλιαδώρος: (1896 – 1954)
Πρωτοστάτησε στην ανέγερση του κτιρίου για στέγαση του Γυμνασίου Λαπήθου το οποίο ήταν ημιγυμνάσιο και στεγαζόταν σε διάφορα δωμάτια σπιτιών.  Σαν Δήμαρχος Λαπήθου και σαν Πρόεδρος της Σχολικής Εφορείας, αγωνίστηκε για την αναγνώριση του Γυμνασίου Λαπήθου από την Ελληνική Κυβέρνηση σαν πλήρες εξατάξιο Γυμνάσιο ισότιμο με τα Γυμνάσια της Ελλάδας,  γεγονός που επιτεύχθηκε το 1950.  Ενέργησε δραστήρια για την δημιουργία Συνεργατικού Ταμιευτηρίου Λαπήθου και Συνδέσμου Λεμονοπαραγωγών Λαπήθου.


Φειδίας Παρασκευαϊδης:  (1915 – 1998)
Σπούδασε ιατρική στην Αθήνα και κατατάγηκε εθελοντής στο Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο σαν ανθυπίατρος στο Αλβανικό μέτωπο.  Το 1946  επέστρεψε στη Λάπηθο και εργάστηκε σαν γιατρός.  Το 1949 εκλέγηκε δήμαρχος Λαπήθου και με τη δραστηριότητα που τον διέκρινε φρόντισε ώστε η Λάπηθος να ηλεκτροφωτισθεί, να μεταφερθεί νερό σε κάθε σπίτι, οι δρόμοι να ασφαλτοστρωθούν, να ιδρυθεί ζωολογικός κήπος κλπ.  Το 1956 συνελήφθηκε από τους ΄Αγγλους και κρατήθηκε στην Πύλα και Κοκκινοτριμιθιά σαν πολιτικός κρατούμενος.
Μετά την απελευθέρωση το 1960 εκλέγηκε  ανεξάρτητος βουλευτής της Επαρχίας Κερύνειας και επανεκλέγηκε μέχρι το 1980.
Μετά την εισβολή το 1974, ίδρυσε την Π.Ε.Π. (Παγκύπρια Επιτροπή Προσφύγων) της οποίας ήταν πρόεδρος για αρκετά χρόνια βοηθώντας πραγματικά τους πρόσφυγες.
Το 1998 πέθανε στην προσφυγιά με το πικρό παράπονο της σκλαβωμένης του ιδιαίτερης πατρίδας, της Λαπήθου.


Γεώργιος Παρασκευαϊδης: (1916 - 2007)
Ξεχωριστό και ακτινοβόλο τέκνο της Λαπήθου,  γιος του γιατρού Ευθύβουλου Παρακευαϊδη.  Σπούδασε στην Ιταλία αρχιτέκτονας και ίδρυσε μαζί με το Στέλιο Ιωάννου την Εταιρεία Ιωάννου και Παρασκευαϊδη με παγκόσμια φήμη.  Είναι τέκνο της Λαπήθου για το οποίον η γενέτειρα του νιώθει απεριόριστη υπερηφάνεια γιατί σαν άνθρωπος και επιχειρηματίας βοηθά τους πάσχοντες συνανθρώπους του με ποικίλους τρόπους.

Ίδρυσε το φιλανθρωπικό ΄Ιδρυμα Γεωργίου και Θέλμας Παρασκευαϊδη το οποίο βοηθά τους Κυπρίους σε θέματα υγείας, όπως και το χειρουργικό  Μεταμοσχευτικό Κέντρο του οποίου είναι πρόεδρος και χρηματοδότης.

Το Πολιτιστικό Κέντρο της Κύπρου  στην Αθήνα (οδός Μεθώνης) είναι δικό του δημιούργημα και το εμπλουτίζει με σπάνια βιβλία, φωτογραφίες κλπ, για να γνωρίσουν καλύτερα και ουσιαστικότερα οι ΄Ελληνες και άλλοι,  την Κύπρο.

Το κοινωνικό και φιλανθρωπικό του έργο είναι παγκόσμια γνωστό γι΄ αυτό έχει τιμηθεί από τη βασίλισσα της Αγγλίας Ελισάβετ ΙΙ, από τον Πάπα, το Οικουμενικό Πατριαρχείο του οποίου είναι ΄Αρχων κλπ.

Έχει τιμηθεί με πολλά βραβεία όπως το βραβείο Ειρήνης 1991, από την ΑΧΕΠΑ, ΑΠΌ ΤΟΝ Ιατρικό Σύλλογο Νέας Υόρκης, από Πανεπιστήμια, Οργανισμούς, τον Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας κλπ.

Εκφράζοντας την μεγάλη αγάπη του στη γενέτειρα του Λάπηθο, ονόμασε το μεγάλο κτίριο που ήταν κάποτε η οικία του στην οδό Γρίβα Διγενή ΛΑΠΗΘΕΙΟ ΜΕΓΑΡΟ.

Η Λάπηθος υπερηφανεύεται για το άξιο τέκνο της και καμαρώνει για τις δραστηριότητες και ενέργειές του.


Κώστας Κύρρης: (1927 - 2009)
Πνευματικό αστέρι που γεννήθηκε στην Αγία Αναστασία Λαπήθου και έλαμψε στον παγκόσμιο ορίζοντα με τέτοια πνευματική λάμψη όσο λίγοι Κύπριοι.  Σπούδασε Ιστορία – Αρχαιολογία – Αγγλική Φιλολογία και Γαλλική φιλολογία.  Στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου παρακολούθησε Βυζαντινή Ιστορία και Ανατολικές Σπουδές με έμφαση στην Τουρκολογία.  Έχει πτυχίο  Master of Arts in History.  Είναι Διδάκτωρ της Φιλοσοφίας και έχει βραβευτεί από την Ακαδημία Αθηνών για το σύνολο του επιστημονικού και πνευματικού του έργου και είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Ιστορίας των Βρυξελλών.  Διδάσκει σαν επισκέπτης καθηγητής σε διάφορα Πανεπιστήμια, κάνει διαλέξεις σε Ινστιτούτα, ακαδημίες Επιστημών, Πανεπιστήμια.
΄Εχει εκδόσει τα ΧΡΟΝΙΚΑ ΤΗΣ ΛΑΠΗΘΟΥ σε πέντε τόμους που είναι έργο ανεκτίμητης αξίας για τον πολιτισμό της Λαπήθου, χρήσιμο σε κάθε μελετητή αλλά και κάθε άνθρωπο, κυρίως που μετά το 1974 έχουν χαθεί πολύτιμοι θησαυροί πολιτισμού και δημιουργίας της Λαπήθου.  Αγαπά πολύ τη Λάπηθο και η Λάπηθος καμαρώνει για το άξιο τέκνο της.


Ανδρέας Στυλιανού:  (1922 - 2001)
Συγγραφέας, ζωγράφος, αρχαιολόγος, Βυζαντινολόγος - ερευνητής.  Καταξιώθηκε με διεθνή βραβεία όπως της Ακαδημίας Αθηνών το 1985,  για το έργο του Εικονογραφημένες εκκλησίες της Κύπρου.  Η ιστορία της χαρτογραφίας της Κύπρου αντιπροσωπεύει παράλληλη έρευνα σε όλες τις μεγάλες βιβλιοθήκες της Ευρώπης και ιδιαίτερα του Λονδίνου, Παρισιού, Ρώμης, Βενετίας, Ελσίνκι, Βρυξελών, Βατικανού και καλύπτει περίοδο 2.500 χρόνων από το 500 π.Χ. ως σήμερα. 
Ένα μνημειώδες έργο της UNESCO σε πέντε γλώσσες, για τις εικονογραφημένες εκκλησίες της Κύπρου, είναι αποτέλεσμα της δραστηριότητας του Στυλιανού να οδηγήσει το 1961 την αποστολή της UNESCO από την Κερύνεια μέχρι την Πάφο. 
Το Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού της Κυπριακής Δημοκρατίας, του απένειμε το 1998 το ΑΡΙΣΤΕΙΟ γραμμάτων και Τεχνών.
Η Τουρκική εισβολή του 1974 κατέστρεψε ανεκτίμητης αξίας πνευματικό και δημιουργικό του έργο που βρισκόταν στο σπίτι του στη Λάπηθο.


Φωκάς Φωκαϊδης:  (1915 - 2007)
Φοίτησε στο Δημοτικό και Γυμνάσιο και το 1947 μετανάστευσε στη Ροδεσία.  Διακρίθηκε εκεί για τη διαφωτιστική και δημοσιογραφική του δράση.
Εξέδοσε πολλά περιοδικά στη Ροδεσία όπως και την εφημερίδα Εθνικός Φάρος.

Στο Λονδίνο ανέπτυξε πλούσια δράση από το 1957 και εξέδιδε την εφημερίδα ΄Ενωσις και το περιοδικό Αδελφότης.

Εξέδοσε τις ποιητικές συλλογές:
Παλμοί Πατρίδας, Πορεία Ελληνική, Παπαγάλος, ΄Ανθη του Λόγου, Θέλγητρα Μνήμης, Προβληματισμοί, Ωδή προς Παπαδιαμάντη, Αλύτρωτα μέρη, Αστροφεγγιές, Αποκαθήλωση, Επιστροφή στη Γη μας.

΄Εχει γράψει το βιβλίο: Λάπηθος, Ιστορία και Παράδοσης, χρήσιμο και ωφέλιμο βιβλίο στο οποίο καταγράφεται η μεγάλη αγάπη του συγγραφέα για τη γενέθλια γη.


Ανδρέας Γιαγκόπουλος: (1932 -     )
Γεννήθηκε το 1932 και είναι γιος του δασκάλου και κατόπιν  Δημάρχου Παναγιώτη Γιαγκόπουλου.  Είναι ένας από τους δώδεκα μαθητές που ήταν οι πρώτοι που είχαν τη τύχη να αποφοιτήσουν από το Ελληνικό Γυμνάσιο Λαπήθου.

Πήρε πτυχία ωδικής και βιολιού και στο Λονδίνο σπούδασε σύνδεση και διεύθυνση ορχήστρας.  Δίδαξε μουσική και βιολί σε διάφορα σχολεία του Λονδίνου.

Τιμήθηκε με πρώτο βραβείο σύνθεσης στο φεστιβάλ Morley College για τη σύνθεση του Φούγκα για κουαρτέτο εγχόρδων.  Το 1972 του απενεμήθηκε Fellow ship  στη σύνθεση (FTCL).

Συνέθεσε μουσική δωματίου, κυρίως κουαρτέτα εγχόρδων, μια σονάτα για βιολί και πιάνο, ένα κονσέρτο για βιολί, μια αβερτουρα κονσέρτου και μια συμφωνία.
Έργα του εκτελέστηκαν από τον Όμιλο Νέας μουσικής. 
Ζει με την οικογένεια του στο Λονδίνο.


Φαίδρος Καβαλλάρης:  (1950 -      )
Σπούδασε αρχιτεκτονική στο Λονδίνο ενώ παράλληλα παρακολούθησε μουσική.  Ασχολείται και με τη ζωγραφική και την ποίηση.

Το 1987 εξέδωσε το βιβλίο ΄Ετη Φωτός.
Συνέθεσε πολλούς κύκλους τραγουδιών που βασίζονται σε έργα κυπρίων ποιητών όπως ο κύκλος Κυπριακή Τραγωδία του Τεύκρου Ανθία, Κυπριακή Συμφωνία, του Θεοδόση Πιερίδη, Τα ΄Ονειρα σου αίμα μου του Δώρου Λοίζου, Της Ελευθερίας και ο Μιγάδας ΄Αγγελος του Λεύκιου Ζαφειρίου.

Έργα του παρουσιάστηκαν σε συναυλίες στο Λονδίνο, Γερμανία, Πεκίνο, Τόκιο, Γαλλία, Ηνωμένες Πολιτείες και αλλού.


Κυπριανός Κατσαρής:  (1951 -      )
Κατάγεται από τη Λάπηθο και είναι γιος του Λαπηθιώτη από τον ΄Αγιο Θεόδωρο Λαπήθου Ερωτόκριτου Κατσαρή.  Ο CYPRIEN KATSARIS, όπως είναι γνωστός, γεννήθηκε στη Μασσαλία το 1951.  Από 4 χρονών άρχισε να μελετά πιάνο και σε ηλικία 19 χρονών πήρε μέρος στο μεγάλο διεθνή διαγωνισμό  Τσαϊκόφσκι στη Μόσχα και κατάπληξε το κοινό με το παίξιμο του γι΄ αυτό και του απενεμήθηκε τιμητικό δίπλωμα.  Ακολούθησε μια ανοδική πορεία από επιτυχίες με ρεπερτόριο πιάνου σε όλο τον κόσμο.  Περηφανεύεται που είναι Κύπριος ΄Ελληνας (το αποδεικνύει και το όνομα που υιοθέτησε) και η Λάπηθος καμαρώνει που κατάγεται από τα χώματά της.


Ευαγόρας Καραγιώργης:  1957 -     )
Από πατέρα Λαπηθιώτη, τον Γεώργιο Δημητρίου – Χάβαρο, έχει τις ρίζες του Λαπηθιώτικες, ο Ευαγόρας Καραγιώργης που γεννήθηκε στην Πάφο το 1957.  Ο Ευαγόρας είναι ξάδερφος του ήρωα Ευαγόρα Παλληκαρίδη γι΄ αυτό και το όνομά του Ευαγόρας.
Στην Αμερική σπούδασε μουσική για 6 χρόνια στο Queens College Νέας Υόρκης και πήρε τον τίτλο Β.Α. και Μ.Α. στη μουσική.
Είναι καθηγητής μουσικής και συνθέτης τραγουδιών που διαπνέονται από αγάπη για την Κύπρο και κυρίως τη λαϊκή της παράδοση.


Γεώργιος Ερωτοκρίτου:  (1948 - 2013)
Είναι ζωγράφος και τα έργα του είναι εμπνευσμένα από την αίγλη του Βυζαντίου και τη μεγαλοπρέπεια των αυτοκρατόρων γι΄ αυτό και συνηθίζει να λέει πως γεννήθηκε στη Λάμπουσα, όπως ονομάστηκε η Λάπηθος κατά τη Βυζαντινή περίοδο.
΄Εκαμε διάφορες εκθέσεις έργων του και ο 1996 ο διεθνής οίκος διαμαντιών FABERGE του ανέθεσε να ζωγραφίσει τα περίφημα  FABERGE EGGS.


Ανδρέας Εμμανουήλ:  (1937 -     )
Σπούδασε κτηνιατρική.  Ασχολείται όμως με την ποίηση και τιμήθηκε με πρώτο κρατικό Βραβείο Ποίησης.  ΄Εχει εκδόσει την ποιητική συλλογή Πέτρες Αυτόχθονες.


΄Αννα Καλογήρου – Παύλου:  (1939 -     )
΄Αριστη μαθήτρια έγινε δασκάλα και εργάστηκε σε διάφορα σχολεία της Κύπρου.  Ασχολείται με το συγγραφικό έργο και έχει γράψει πολλά βιβλία για μικρούς και μεγάλους.   Βραβεύτηκε με πολλά βραβεία στην Κύπρο και Ελλάδα.  Μερικά από τα έργα της:  ΄Αη Γιώργη Καβαλάρη. Τρίτος Αγώνας, Μοναδικές Ιστορίες, CY 1104, αληθινή ιστορία ενός ήρωα, Γεύση από νεράντζι, ΄Ενας αλλιώτικος καθρέφτης κ.α.


Νίτσα Σολομωνίδου Αναστασίου: (1942 -      )
Γεννήθηκε στη μυρωμένη Λάπηθο και μεγάλωσε στα καταπράσινα περιβόλια και τους λεμονανθούς.  Φοίτησε στα δημοτικά σχολεία των βράχων και αποφοίτησε από το Ελληνικό Γυμνάσιο της Λαπήθου.  ΄Εγινε δασκάλα, διευθύντρια, ποιήτρια, συγγραφέας.  Έγραψε έργα για παιδιά και μεγάλους σε όλα σχεδόν τα είδη του λόγου:  θέατρο, ποίηση, διήγημα, μυθιστόρημα.  Βραβεύτηκε σε πολλούς διαγωνισμούς στην Κύπρο, την Ελλάδα και Τζιοχάνεσπουρκ.  Μαζί με άλλους ποιητές τιμήθηκε με το Αριστείο Γραμμάτων και Τεχνών της Ακαδημίας Αθηνών για τις σελίδες ποίησής της που υπάρχουν στο βιβλίο Μάνα, Γη, Κερύνεια μου.
Αγαπά τη γενέτειρά της Λάπηθο, όσο λίγοι, και ονειρεύεται νυχθημερόν τη Λευτεριά της, όπως και όλης της Κύπρου.

΄Εργα της:
Γυρισμός, Φωτιές, Φλογισμένες Καρδιές, Μορφές, Κύπρια Μάνα, Τ΄  αρχαία, Τα είκοσι παιδιά μου και άλλα.


Ευφροσύνη Προεστού:  (1903 – 1993)
Η κυρά της Λαπήθου, όπως είναι σήμερα γνωστή σ΄ όλη την Κύπρο.  Είναι η ηρωίδα Ευφροσύνη που με αυτοθυσία και κίνδυνο της ζωής της, περιποιήθηκε και φρόντισε τους 12 έφεδρους στρατιώτες που εγκλωβίστηκαν στη Λάπηθο κατά την εισβολή των Τούρκων το 1974 και την κατάληψη της κωμόπολης στις  06/08/1974.
Γεννήθηκε στη Λάπηθο τον Αύγουστο του 1903 και παντρεύτηκε τον Ιωάννη  Φλωρέντζο.  Ήταν μαία και εξάσκησε το επάγγελμά της στην ευρύτερη περιοχή της Λαπήθου κυρίως στα γύρω χωριά.

Την διέκριναν φιλάνθρωπα αισθήματα και θρησκευτική πίστη γι΄ αυτό και βοηθούσε πάντα τους συνανθρώπους της.

Για ένα μήνα φρόντιζε με ό,τι χρειάζονταν 12 στρατιώτες ώσπου την συνέλαβαν οι Τούρκοι και την βασάνισαν στο κάστρο της Κερύνειας χωρίς ν΄ αποκαλύψει  τίποτε.  Τα παλικάρια σώθηκαν και η Ευφροσύνη εκδιώχθηκε από τη Λάπηθο.

Στις 17 Απριλίου 1993 απεκοιμήθηκε και τάφηκε στο Νέο Κοιμητήριο Λευκωσίας.
Ο Δήμος Λαπήθου και το Σωματείο Η ΛΑΠΗΘΟΣ μαζί με τους 12 στρατιώτες που επέζησαν με τη φροντίδα της, έστησαν την προτομή της Ευφροσύνης Προεστού, στο οδόφραγμα του Λήδρα Πάλας για ν΄ ατενίζει απ΄ εκεί τον Πενταδάκτυλο,  ώσπου να΄ ρθει η ευλογημένη ώρα της Λευτεριάς να γυρίσουμε στη Λάπηθο και να στηθεί εκεί, ελεύθερο πια, Μνημείο για την Κυρά της Λαπήθου, την Ευφροσύνη Προεστού.

    
    
  • «Ελληνικόν Γυμνάσιον Λαπήθου – 100 χρόνια από την ίδρυσή του»
    11 Δεκεμβρίου 2017
  • H Εφυαλωμένη Κεραμική της Λαπήθου Στοιχείο της ΄Αυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Κύπρου
    5 Δεκεμβρίου 2016
    
(c) Copyright 2013, Δήμος Λαπήθου Designed and Developed by eBOS Technologies powered by WiseBOS CMS