ΑΔΕΛΦΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΔΗΜΟΥ

Δήμος Μανδρακίου - Νισύρου

Η Νίσυρος βρίσκεται στο ΝΑ Αιγαίο, στο κέντρο σχεδόν του δωδεκανησιακού συγκροτήματος και είναι ένα από τα πιο μικρά νησιά του.  Βρίσκεται 10 μίλια νοτίως της Κω,  8 μίλια ΒΔ της Τήλου και 200 μίλια από τον Πειραιά.

Η συνολική της έκταση είναι 41,6 τετ. χλμ.   Στο μεγαλύτερο του μέρος  το νησί είναι ορεινό, αποτελούμενο από ηφαιστειακά πετρώματα που δημιουργήθηκαν από παλιές δράσεις του ηφαιστείου που υπάρχει στο νησί  και σχημάτισαν στην κοιλάδα του Λακκιού τους κρατήρες. Υψηλότερο βουνό της,  είναι το βουνό Προφήτης Ηλίας με 698 μ. υψόμετρο. Είναι ένα νησί με έντονο ορεινό και ημιορεινό ανάγλυφο, με απίστευτη ποικιλομορφία τοπίου, πετρωμάτων και βλάστησης.

Είναι πλούσιο σε φυσικές ομορφιές και προικισμένο με μια πανάρχαιη πολιτιστική κληρονομιά.  Τα μνημεία του πολιτισμού του νησιού, έντονα σε κάθε βήμα, μαρτυρούν το ένδοξο παρελθόν του τόπου.

Το επιβλητικό ηφαίστειο, μοναδικό στο είδος του και απαράμιλλο σε αισθητική ομορφιά και φυσικό κάλλος, εντυπωσιάζει από την πρώτη στιγμή τον επισκέπτη, ο οποίος το ατενίζει με περίσκεψη, θαυμασμό και δέος.

Σύμφωνα με τη μυθολογία η Νίσυρος αποτελεί τον βράχο με τον οποίο  καταπλάκωσε ο θυμωμένος Ποσειδώνας,  τον γίγαντα Πολύβωτα.  Η δε εγκλωβισμένη ενέργεια του λιωμένου πετρώματος και του υπέρθερμου ατμού κάτω από τη Νίσυρο, υποδηλώνει τον Γίγαντα Πολυβώτη, που στενάζει και τραντάζεται φυλακισμένος στα σπλάχνα της.

Το Μανδράκι, η πρωτεύουσα του νησιού,  εκτείνεται  σ΄όλο το μήκος της παραλίας,  δυτικά του λιμανιού.  Στο απόκρημνο τελείωμα της παραλίας, σε βράχο  40 μέτρα πάνω από τη θάλασσα, δεσπόζουν δύο διαφορετικά μνημεία:  Το Μεσαιωνικό Φρούριο, σύμβολο της πρόσκαιρης κυριαρχίας των Ιωαννιτών Ιπποτών και το κατάλευκο Μοναστήρι της Παναγίας της Σπηλιανής.

Πάνω από το Μανδράκι βρίσκεται το Παλαιόκαστρο, η ακρόπολη της Αρχαίας Νισύρου, με ηλικία μεγαλύτερη από 2600 χρόνια.  Στο χώρο υπάρχουν τα κυκλώπεια τείχη με δωρικούς κίονες φτιαγμένους από το ηφαιστειακό πέτρωμα του νησιού.  Tο τείχος αυτό αποτελεί ένα από τα λαμπρότερα οχυρωματικά έργα της αρχαιότητας, κυρίως λόγω της πολύ υψηλής κατασκευαστικής του ποιότητας.  Πλησιάζοντας την Ακρόπολη και την κύρια πύλη της που είναι ανοιχτή προς το νοτιά,  η εντύπωση είναι συγκλονιστική.

Δήμος Μηλέων Μαγνησίας

Οι Μηλιές -27 χλμ ΝΑ από το Βόλο- ένα από τα γραφικότερα μεγαλοχώρια του Πηλίου, κατέχει σπουδαία θέση στη νεοελληνική ιστορία. Είναι πατρίδα του ΄Ανθιμου Γαζή και άλλων διδασκάλων του Γένους. Εδώ κηρύχτηκε την 1η Μαΐου 1821, από το Γαζή, η επανάσταση της Θεσσαλομαγνησίας.

Ο Δήμος Μηλεών δημιουργήθηκε πρόσφατα και αριθμεί 4000 κατοίκους, αναπτύσσεται στο Κεντρικό Πήλιο και αποτελείται από τις παρακάτω μικρές πανέμορφες παραδοσιακές κοινότητες:  Μηλιές, ΄Αγιος Γεώργιος Νηλείας, Βυζίστσα, Πινακάτες, Αγία Τριάδα, Κάτω Γατζέα, Καλά Νερά και Κορώπη.

Κάποιες κοινότητες βρίσκονται στο βουνό και κάποιες στα παράλια του Παγασητικού κόλπου, αποτελώντας έτσι τον καλύτερο συνδυασμό.  Απέχουν από την πόλη του Βόλου από 20 έως 32 χιλιόμετρα (ανάλογα από την διαδρομή που επιλέγει κανείς).  Ο Βόλος είναι η πρωτεύουσα του νομού, ο οποίος ονομάζεται ΝΟΜΟΣ ΜΑΓΝΗΣΙΑΣ και βρίσκεται στην Κεντρική Ελλάδα.

Ο Δήμος και τα περίχωρά του χαρακτηρίζονται τόσο από την φυσική ομορφιά τους, όσο και από την ιστορία τους.  Είναι μια εύφορη περιοχή όπου κυριαρχούν οι ελαιώνες, οπωρώνες, τα ποικιλόμορφα δάση γεμάτα από πλατάνια, πεύκα, λεύκες, καστανιές, έλατα και οξιές.  Τα δε παράλια ευωδιάζουν από ευκάλυπτο και λουλούδια.

Τα Πηλιορείτικα χωριά παραδοσιακού χαρακτήρα φημίζονται για τα επιβλητικά πυργόσπιτα και τα παλιά αρχοντικά τους.  Οι εναλλαγές της εικόνας, του γνωστού από την αρχαιότητα όρους Πηλίου, αποτελούν μια ευχάριστη έκπληξη για τον επισκέπτη που μένει εκστασιασμένος, πότε από την επιβλητική και άγρια παρουσία του δάσους, σε συνδυασμό με το γαλήνιο τοπίο που αγκαλιάζει τις πλαγίες, στην προσπέλαση προς τον Παγασητικό κόλπο. 

Πολυάριθμα είναι τα μουσεία λαϊκής τέχνης, οι τοιχογραφίες του ζωγράφου Θεόφιλου και άλλων λαϊκών ζωγράφων, τα παραδοσιακά Πηλιορείτικα σπίτια, οι ιστορικές βιβλιοθήκες, οι πολλών ρυθμών εκκλησίες και οι πινακοθήκες.

Τα δάση προσφέρουν στους φυσιολάτρες περιπατητές μοναδικούς περιπάτους.  Τέλος το παλιό «Τρενάκι του Πηλίου» που επινόησε και κατασκεύασε ο αρχιτέκτονας Evaresto de Chiriko  (πατέρας του γνωστού ζωγράφου  Giorgio de Chiriko) , θα σας μαγέψει με τη μοναδική του διαδρομή που καταλήγει στο πανέμορφο κεφαλοχώρι, τις Μηλίες.

Το Πήλιο είναι από τα πιο γνωστά βουνά του αρχαίου ελληνικού κόσμου και πλούσιο σε μυθολογία.    Το αναφέρει πρώτος ο ΄Ομηρος και αργότερα ο Ησίοδος, ο Ευριπίδης και ο Πίνδαρος. Οι μύθοι με τους Κένταυρους, που ζούσαν στα δάση του βουνού προκαλώντας τον τρόμο, ήταν από τους πιο γνωστούς και οι κενταυρομαχίες με το Θησέα, τον Ηρακλή και τους Λαπίθες είχαν εμπνεύσει πολλούς αρχαίους καλλιτέχνες.

Μοναδική εξαίρεση ανάμεσα στους άγριους Κένταυρους ήταν ο σοφός και δίκαιος Χείρωνας που δίδασκε τα μυστικά για τη θεραπεία των ανθρώπων με τα βότανα.  Στη σπηλιά του (λέγεται ότι βρίσκεται στις Μηλιές), έφταναν όλοι οι ήρωες της αρχαιότητας για να ακούσουν τις συμβουλές του.   Κοντά στο Χείρωνα μαθήτευσε και ο Ιάσονας και με ξυλεία από τα δάση του Πηλίου κατασκευάστηκε η Αργώ.  Στο Πήλιο γιορτάστηκαν οι γάμοι του Πηλέα και της Θέτιδας.

 

Δήμος Σπάρτης

Ο Δήμος της Σπάρτης είναι ο μεγαλύτερος σε πληθυσμό στην Λακωνία, με 4 Δημοτικά διαμερίσματα, τις πρώην Κοινότητες Αμυκλών, Καλυβίων Σοχάς, Αφισσίου και Κλαδά.

Έδρα του Δήμου είναι η Σπάρτη, μια από τις ωραιότερες σε ρυμοτομία πόλεις της Ελλάδας.  Η νέα Σπάρτη ιδρύθηκε το 1834 και  βρίσκεται σε απόσταση 225 χιλιόμετρων από την Αθήνα  Η νέα πόλη εξελίχθηκε γρήγορα σε διοικητικό, οικονομικό, πολιτιστικό και τουριστικό κέντρο της Λακωνίας.

Η Σπάρτη, πρωτεύουσα του Νομού Λακωνίας, ο οποίος είναι προικισμένος με απλοχεριά και ποικιλία από τη φύση,  (έκταση 3.636 τετραγωνικών μέτρων),  βρίσκεται στην Νότια Πελοπόννησο.  Τρία πελάγη, το Ιόνιο με τον Μεσσηνιακό κόλπο δυτικά, το Αιγαίο νότια και το Μυρτώο ανατολικά, αναζωογονούν τη Λακωνική Γη, κατοικημένη συνεχώς από του προϊστορικούς χρόνους, με τη Σπάρτη για πολλούς αιώνες ηγέτιδα πόλη στη ζωή των Λακεδαιμονίων,  αλλά και των Ελλήνων.

Στην δυτική πλευρά, από βορρά προς νότο, υψώνεται ο επιβλητικός Ταΰγετος, το «αρσενικό βουνό», όπως το έχει ονομάσει ο Στρατής Μυριβήλης, με την υψηλότερη κορυφή της Πελοποννήσου, τον Προφήτη Ηλία και στην ανατολική πλευρά τον ανταγωνίζεται παράλληλα ο Πάρνωνας,  πιο ήμερος και καταδεκτικός, με την υψηλότερη κορυφή του, τη Μεγάλη Τούρλα.  Ανάμεσά τους ο μυθικός ποταμός Ευρώτας,  που στις όχθες του  απλώνεται η πανέμορφη Σπάρτη, στενά συνδεδεμένος τόσο με την ιστορία της, όσο και με την ονομασία της,  φέρνει την ευφορία στην κοιλάδα της ιστορικής Σπάρτης.

Πρώτος βασιλιάς της Λακωνικής γης,  που έδωσε το όνομά του στη χώρα και τους κατοίκους της, ήταν ο Λέλεγας.  Είχε τρία παιδιά, τον Ευρώτα, τον Πολυκάονα και τη Θεράπνη.   Η Σπάρτη  κόρη του Ευρώτα  παντρεύτηκε με τον Λακεδαίμονα, γιο του Δία και της Ταϋγέτης.

Μόλις πέντε χιλιόμετρα βορειοδυτικά από τη Σπάρτη,  βρίσκεται ο Μυστράς.  Η νεκρή πολιτεία απλώνεται στην πλαγιά ενός απότομου, παράξενου υψώματος, με το κάστρο στην κορυφή του, ακίνητη στο χρόνο.    Ολόκληρος ο Μυστράς είναι ένα υπαίθριο μουσείο.  Από το κάστρο και τις οχυρώσεις μέχρι τις πύλες και από τις εκκλησίες μέχρι τα παλάτια, όλα προξενούν το θαυμασμό για ένα κόσμο που έφυγε.

Ο Μυστράς, η έδρα του Δεσποτάτου του Μωρέως, το τελευταίο λίκνο της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, εξακολουθεί να ζει στην ιστορική μνήμη και στη συνείδηση των ανθρώπων. Δύο αιώνες στο προσκήνιο της ιστορίας, συνέθεσε μια ανεπανάληπτη διαδρομή δόξας, λαμπρότητας, και προσφοράς, πολιτικής, κοινωνικής και πολιτιστικής.

Στις 6 Ιανουαρίου 1449, στη Μητρόπολη του Μυστρά, ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος στέφθηκε αυτοκράτορας και έφυγε για την Κωνσταντινούπολη, για το Θάνατο και τη δόξα στην άλωση του 1453.

Το 1821 ο Μυστράς προσφέρει πολλά στον Αγώνα.  Το 1825 οι Αιγύπτιοι του Ιμπραήμ, έκαψαν την πολιτεία και οι κάτοικοί της άρχισαν να φεύγουν δημιουργώντας τη νέα Σπάρτη.  Στη Βυζαντινή πολιτεία η εγκατάλειψη έδωσε τη θέση της στη φθορά του χρόνου.

Contact our department